ata'ya mektubum

"umutsuz durumlar yoktur, umutsuz insanlar vardır. ben hiçbir zaman umudumu kaybetmedim." Mustafa Kemal ATATÜRK.

Çok gittim geldim, hala bir varlığa tam olarak tapabildiğimi söyleyemem Atam. Deseler ki "mecbursun, birine/bir şeye tapacaksın, başka seçenek yok!", tamam der, sana tapardım. Hoş, sana da isyan ederdim arada ama sen başımı okşardın, sıvazlardın. Bilirdin sevgiye muhtaç olduğumu, sevgiyle ayakta kalabildiğimi, sevgiyle benim ben olabildiğimi. İyi ki gelmişsin başımıza Atam, iyi ki.

Sevgili Atam, Sana bu mektubu, fikirlerinin ve bıraktığın mirasın gölgesinde büyümüş bir Türk genci/evladı olarak yazıyorum. Aradan geçen yıllara, değişen çağa ve dönüşen dünyaya rağmen; senin kurduğun cumhuriyetin, ilkelere olan inancımızın ve sana duyduğumuz sevginin tazeliğini koruduğunu bilmeni isterim. Bugün buradayız; çünkü sana olan borcumuzu sadece seni anarak değil, seni ve fikirlerini anlayarak, gelecek nesillere aktararak ödeyebileceğimizin farkındayız. Bize bıraktığın en büyük miras olan akıl, bilim ve özgür düşünce yolunda ilerlemeye, attığımız her adımda "O olsaydı ne yapardı?" diye sormaya devam ediyoruz. Sana bu ilk notumuz; bir özlem ifadesinden öte, gösterdiğin hedeflere yorulmadan yürüyeceğimize dair verilmiş taze bir sözdür. İzindeyiz, fikirlerinin bekçisiyiz. Sonsuz saygı, minnet ve sevgiyle...